18 yaşında nerede o eski bayramlar demek

02:04:00


Demin bir blog yazısı okuyordum bayramların geldiği hal hakkında ve fark ettim ki benim de yazacak bir şeylerim varmış bu konuda, bi nevi iç dökme gibi.

Başlıkta da dediğim gibi, daha 18 yaşındayım. Yani abilerim, ablalarım içinizden bu kız niye böyle "nerede o eski bayramlar" kafasında diyor olabilirsiniz; herhalde ben derdim. Asıl sıkıntı da zaten 18 yaşındaki bir kız bile çıkıp bunu düşünebiliyorsa seneler içindeki bu değişimi basit bir oran-orantı hesabıyla onca seneye uyarlarsak vay halimize.

Hala yaşatan vardır ama ben hiç bayramlık alınan döneme denk gelmedim. Allah'a şükür istediğimiz alınırdı zaten, özel olarak çıkıp bayramda bir şey almazdık. Aynı şey olmuyormuş ama. Okuduğum tüm kitaplarda çocuklara bayramlık alınırdı, çocuklar başucunda uyurdu falan. Hiç böyle heyecanlar yaşamadım, çocukken de insan her şeye özenir. Bir bayramın ilk günü çıkıp "harçlıklarımla kendime bayramlık alıcam ben" diye kendime kot bir jile almışlığım vardır küçükken. Biz de özendik yani.

Bayramlaşmalar deseniz, eve tüm aile anneanne evinde toplanırdı ama herkes kafasına estiği saatte gelirdi. Mesela bizim ailecek uyku düzenimiz kayıktır ve ben 5 sene boyunca öğlenciydim ilkokulda. Asla kendi kendime erken uyanamazdım, 11 en erken. Kimse de uyandırmaya çalışmazdı. Yine de en azından gittiğimizde tüm ailenin o an olmasa bile o gün orada toplanacağını bilirdik. Tüm kuzenlerim orada olurdu, aynı şehirde olmadıklarımız bile gelirdi. Harçlıkları toplayıp orta yaşlıları kendi hallerine bırakıp hemen anneannemin evinin yanındaki avmye kaçardık. Bu da bizim kuzen geleneğimiz gibi bir şeydi, bayramlaşmadan sonra hemen sinemaya gitmek. Film saatine kadar yemek yer dolaşırdık, her şey daha zevkliydi o zamanlar.

Bugün anneanneme gittik, öğlen 1'de tabi yine. Geldiğimizde evde sadece anneannem ve teyzem vardı. Dayımlar uğrayıp gitmişler hemen, teyzemler de İstanbul'a gideceklerdi. 1 saat öylece oturduk ve sonra annemin teyzesini ziyarete gittik. Onun eviyse bomboştu, yani bayram ama değil gibi. Kuzenlerimi ise çok nadiren görüyorum, zaten ben de senelerdir farklı şehirde okuyorum. Onlar da benden büyükler ve üniversitelerinde farklı şehirdelerdi. Şehirden de değil, hiçbir şey çocukluğumdaki gibi de olmuyor; artık arada bir kopukluk var.

Ben bir 10 yaşıma bir 18 yaşıma bakıp 8 senede şu farkı görüyorum ya, seneler geçtikçe ne olacak acaba; buna yanıyorum.

Bence bunlar da ilginizi çeker

1 yorum

  1. İyi bayramlar... Galiba büyüdükçe anlamını yitiyor her şey :/

    YanıtlaSil

Bumerang - Yazarkafe
Bu blogda bulunan içeriklerin hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu çerçevesinde Titania'nın Çöplüğü bloguna aittir.
Bu blogda yer alan telif hakkı belirtilmemiş görseller Freepik'ten alınmıştır.